onweren
werkwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- het plaatsvinden van het weerverschijnsel van bliksem en donder
Vervoeging van onweren
onwerenhele werkwoord — geonweerdvoltooid deelwoord
Alle 8 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord onweer
Herkomst
Afgeleid van onweer met het achtervoegsel -en (met het voorvoegsel on-)
Woordfamilie van onweren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geonweerd | voltooid deelwoord | onweren |
| onweerde | verleden tijd | onweren |
| onweert | tegenwoordige tijd | onweren |
| onwere | aanvoegende wijs | onweren |
| onwerend | onvoltooid deelwoord | onweren |
| onwerende | woordvorm | onweren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onweren zijn vastgelegd.