onus
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plicht, verantwoordelijkheid, last
zelfstandig naamwoord — masculine
- plicht, verantwoordelijkheid
- last zn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onera | meervoud |
Herkomst
Uit het Latijn, bekend sinds 1556.
Woordfamilie van onus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onera | meervoud | onus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onus zijn vastgelegd.