ontheemde
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die gedwongen zijn woonplek heeft moeten verlaten, bijvoorbeeld door een natuurramp of oorlog
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van ontheemd
Woordfamilie van ontheemde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontheemden | meervoud | ontheemde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontheemde zijn vastgelegd.