onterving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het niet meer mogen meedelen in de nalatenschap van iemand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontervingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onterven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van onterving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontervingen | meervoud | onterving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onterving zijn vastgelegd.