onteigening
zelfstandig naamwoordBetekenis
- handeling, al of niet gerechtelijk, waarbij een zaak tot het eigendom van iemand anders gemaakt wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onteigeningen | meervoud |
| onteigeningetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| onteigeningetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onteigenen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van onteigening
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onteigeningen | meervoud | onteigening |
| onteigeningetje | verkleinwoord | onteigening |
| onteigeningetjes | verkleinwoord meervoud | onteigening |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van onteigening zijn vastgelegd.