ondervrager
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die meestal op dwingende wijze vragen stelt aan een persoon in het kader van een onderzoek of verhoor
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ondervragers | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ondervragen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van ondervrager
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ondervragers | meervoud | ondervrager |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ondervrager zijn vastgelegd.