omrukken
werkwoordBetekenis
- iets of iemand heel snel omdraaien of omver trekken
- ergens omheen trekken
Vervoeging van omrukken
omrukkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van om bw en rukken ww
Woordfamilie van omrukken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omgerukt | woordvorm | omrukken |
| omgerukte | woordvorm | omrukken |
| omruk | with-subordinate-clause | omrukken |
| omrukke | with-subordinate-clause | omrukken |
| omrukkend | woordvorm | omrukken |
| omrukkende | woordvorm | omrukken |
| omrukt | with-subordinate-clause | omrukken |
| omrukte | with-subordinate-clause | omrukken |
| omrukten | with-subordinate-clause | omrukken |
| ruk om | woordvorm | omrukken |
| rukke om | woordvorm | omrukken |
| rukken om | woordvorm | omrukken |
| rukt om | woordvorm | omrukken |
| rukte om | woordvorm | omrukken |
| rukten om | woordvorm | omrukken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omrukken zijn vastgelegd.