omen
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorteken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| omina | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voorteken’ voor het eerst aangetroffen in 1805
Woordfamilie van omen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omina | meervoud | omen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omen zijn vastgelegd.