omelet
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een gerecht dat bereid wordt door geklutste eieren (eierstruif) te bakken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| omeletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| omeletjes | verkleinwoord, meervoud |
| omeletten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eiergerecht’ voor het eerst aangetroffen in 1860
Woordfamilie van omelet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omeletje | verkleinwoord | omelet |
| omeletjes | verkleinwoord meervoud | omelet |
| omeletten | meervoud | omelet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omelet zijn vastgelegd.