officie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ambt
- eerbewijs
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| officies | meervoud |
| officiën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ambt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1503
Woordfamilie van officie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| officies | meervoud | officie |
| officiën | meervoud | officie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van officie zijn vastgelegd.