officiant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- priester die de mis opdraagt
- beambte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| officianten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘priester die de mis opdraagt’ voor het eerst aangetroffen in 1599
Woordfamilie van officiant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| officianten | meervoud | officiant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van officiant zijn vastgelegd.