observant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die observeert ??, een observator, waarnemer
- kloosterling bij de franciscanen of karmelieten die aan de oorspronkelijke strenge regel vasthoudt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| observanten | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van observeren met het achtervoegsel -ant
Woordfamilie van observant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| observanten | meervoud | observant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van observant zijn vastgelegd.