numero
zelfstandig naamwoord ˈnymeˌroBetekenis
- onder het nummer, met het nummer, plaats in een rangschikking (gevolgd door een hoofdtelwoord)
- iets of iemand met een bepaalde plaats in een rangschikking (gevolgd door een hoofdtelwoord)
- gespeelde handelingen waar een andere bedoeling achter zit
- reeks cijfers als kenmerk
- aantal
- nummer
- getal
Hoe spreek je numero uit?
/ˈnymeˌro/
Numero bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| n | nek |
| y | fuut |
| m | maan |
| e | veel |
| r | rood |
| o | boot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — neuter
- onder het nummer, met het nummer, plaats in een rangschikking
- iets of iemand met een bepaalde plaats in een rangschikking figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| No. | |
| numero's | meervoud |
| numerootje | verkleinwoord, enkelvoud |
| numerootjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Latijn numero, ablativus van numerus, "bij het nummer", aangetroffen vanaf 1589 (zie vindplaats hieronder), bij de ontwikkeling van de betekenis beïnvloed door Frans numéro
Woordfamilie van numero
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| numero's | meervoud | numero |
| numerootje | verkleinwoord | numero |
| numerootjes | verkleinwoord meervoud | numero |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van numero zijn vastgelegd.