normalist
zelfstandig naamwoordBetekenis
- leerling van een normaalschool, iemand die een opleiding tot onderwijzer volgt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| normalisten | meervoud |
Herkomst
afleiding van normaal met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van normalist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| normalisten | meervoud | normalist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van normalist zijn vastgelegd.