neutron
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een subatomair deeltje zonder lading en met vrijwel dezelfde massa als een proton, meestal voorkomend in de kern van een atoom
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| neutronen | meervoud |
| neutrons | meervoud |
| neutrontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| neutrontjes | verkleinwoord, meervoud |
| neutroontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| neutroontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘atoomdeeltje’ voor het eerst aangetroffen in 1937
Woordfamilie van neutron
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| neutronen | meervoud | neutron |
| neutrons | meervoud | neutron |
| neutrontje | verkleinwoord | neutron |
| neutrontjes | verkleinwoord meervoud | neutron |
| neutroontje | verkleinwoord | neutron |
| neutroontjes | verkleinwoord meervoud | neutron |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van neutron zijn vastgelegd.