navolger
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die iemand anders nadoet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| navolgers | meervoud |
| navolgertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| navolgertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands navolgere, op te vatten als afleiding van navolgen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van navolger
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| navolgers | meervoud | navolger |
| navolgertje | verkleinwoord | navolger |
| navolgertjes | verkleinwoord meervoud | navolger |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van navolger zijn vastgelegd.