natuurgeneeswijze
zelfstandig naamwoordBetekenis
- toepassing van de natuurgeneeskunde (een heel spectrum aan alternatieve geneeswijzen met een holistische benadering, waarbij patiënten behandeld worden op een wijze die een bepaalde notie van 'natuurlijkheid' inhoudt. Zoals bij alle alternatieve geneeswijzen berusten de behandelingen niet op wetenschappelijk bewijs)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| natuurgeneeswijzen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van natuur en geneeswijze
Woordfamilie van natuurgeneeswijze
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| natuurgeneeswijzen | meervoud | natuurgeneeswijze |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van natuurgeneeswijze zijn vastgelegd.