nakoming
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het daadwerkelijk doen wat beloofd of afgesproken is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| nakomingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van nakomen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van nakoming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| nakomingen | meervoud | nakoming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van nakoming zijn vastgelegd.