mutant
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een individu waarvan een of meerdere genen gemuteerd zijn
- foneem dat in de plaats van een ander treedt
zelfstandig naamwoord — masculine
- individu met eigenschappen die het gevolg zijn van een wijziging in de genetische informatie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mutanten | meervoud |
| mutantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mutantjes | verkleinwoord, meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- met een mutatie
Herkomst
van Latijn mutans ww , op te vatten als Naamwoord van handeling van muteren, in de betekenis van ‘door mutatie ontstaan individu’ voor het eerst aangetroffen in 1918 met het achtervoegsel -ant
Woordfamilie van mutant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mutante | woordvorm | mutant |
| mutanten | meervoud | mutant |
| mutanter | woordvorm | mutant |
| mutantere | woordvorm | mutant |
| mutanters | woordvorm | mutant |
| mutantje | verkleinwoord | mutant |
| mutantjes | verkleinwoord meervoud | mutant |
| mutants | woordvorm | mutant |
| mutantst | woordvorm | mutant |
| mutantste | woordvorm | mutant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mutant zijn vastgelegd.