muntstuk
zelfstandig naamwoord ˈmʏntstʏkBetekenis
- een geslagen stuk metaal, veelal rond van vorm, dat als betaalmiddel fungeert
Hoe spreek je muntstuk uit?
/ˈmʏntstʏk/
Muntstuk bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ʏ | put |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| muntstukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| muntstukjes | verkleinwoord, meervoud |
| muntstukken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van munt en stuk
Woordfamilie van muntstuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| muntstukje | verkleinwoord | muntstuk |
| muntstukjes | verkleinwoord meervoud | muntstuk |
| muntstukken | meervoud | muntstuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van muntstuk zijn vastgelegd.