muiteling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- opstandeling die het bevoegd gezag omverwerpt en zelf de leiding neemt met name in de scheepvaart en in het leger
- opstandeling in andere omstandigheden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| muitelingen | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van muiten met het achtervoegsel -ling
Woordfamilie van muiteling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| muitelingen | meervoud | muiteling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van muiteling zijn vastgelegd.