mortuarium
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plaats waar het lichaam van een overledene gedurende enkele dagen kan worden bewaard en/of opgebaard tot aan de begrafenis of crematie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mortuaria | meervoud |
| mortuariumpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mortuariumpjes | verkleinwoord, meervoud |
| mortuariums | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘rouwcentrum’ voor het eerst aangetroffen in 1955
Woordfamilie van mortuarium
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mortuaria | meervoud | mortuarium |
| mortuariumpje | verkleinwoord | mortuarium |
| mortuariumpjes | verkleinwoord meervoud | mortuarium |
| mortuariums | meervoud | mortuarium |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mortuarium zijn vastgelegd.