mormel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- Onaantrekkelijk levend wezen, meestal een hond.
zelfstandig naamwoord — neuter
- lelijke hond, bastaardhond. pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mormels | meervoud |
| mormeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mormeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Verkorte vorm van mormeldier "akelig wezen, vreselijk mens" (1770), uit ouder murmeldier "marmot", ontleend aan Duits Murmeltier "marmot" . De lange vorm mormeldier werd vervolgens gebruikt als een informele benaming voor een kleine hond en later ook voor een klein en lastig kind
Woordfamilie van mormel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mormels | meervoud | mormel |
| mormeltje | verkleinwoord | mormel |
| mormeltjes | verkleinwoord meervoud | mormel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mormel zijn vastgelegd.