monstrum
zelfstandig naamwoord ˈmɔnstrʏmBetekenis
- verkeerd aangelegd organisme
- iets wat helemaal verkeerd gemaakt is (vooral van wetten en regelingen)
- mirakel
- slecht voorteken
- iets wat angst aanjaagt, monster
- wonder, mirakel
Hoe spreek je monstrum uit?
/ˈmɔnstrʏm/
Monstrum bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monstra | meervoud |
| monstrumpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| monstrumpjes | verkleinwoord, meervoud |
| monstrums | meervoud |
Herkomst
van Latijn monstrum
Woordfamilie van monstrum
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monstra | meervoud | monstrum |
| monstrumpje | verkleinwoord | monstrum |
| monstrumpjes | verkleinwoord meervoud | monstrum |
| monstrums | meervoud | monstrum |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monstrum zijn vastgelegd.