monomanie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een waanzin die zich fixeert op één neiging en resulteert in abnormaal gedrag
- te eenzijdige fixatie op één zaak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monomanieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘op één punt toegespitste waanzin’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van monomanie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monomanieën | meervoud | monomanie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monomanie zijn vastgelegd.