misdaad
zelfstandig naamwoord ˈmɪzdatBetekenis
- zeer verwerpelijk handeling die volgens het strafrecht wordt bestraft
- (België) zwaarste categorie van bestrafte handelingen in het Wetboek van Strafrecht
- (Nederland) zwaarste categorie van bestrafte handelingen in Code Penal (1810-1886)
- verwerpelijke handeling (als versterking of juist ironisch)
- verzamelterm voor verwerpelijk gedrag dat strafrechtelijk bestraft wordt
- mensen die het strafrecht overtreden opgevat als samenhangend geheel
Hoe spreek je misdaad uit?
/ˈmɪzdat/
Misdaad bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɪ | pit |
| z | zon |
| d | dak |
| a | maan |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- zeer verwerpelijke handeling die volgens het strafrecht wordt bestraft
- verwerpelijke handeling figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| misdaadje | verkleinwoord, enkelvoud |
| misdaadjes | verkleinwoord, meervoud |
| misdaden | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vergrijp’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van misdaad
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| misdaadje | verkleinwoord | misdaad |
| misdaadjes | verkleinwoord meervoud | misdaad |
| misdaden | meervoud | misdaad |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van misdaad zijn vastgelegd.