mirakel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een wonderbaarlijke of onbegrijpelijke gebeurtenis
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mirakelen | meervoud |
| mirakels | meervoud |
| mirakeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mirakeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wonder’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1220
Woordfamilie van mirakel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mirakelen | meervoud | mirakel |
| mirakeltje | verkleinwoord | mirakel |
| mirakeltjes | verkleinwoord meervoud | mirakel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mirakel zijn vastgelegd.