meute
zelfstandig naamwoordBetekenis
- oorspronkelijk een groep jachthonden die gebruikt wordt voor bijvoorbeeld de vossenjacht
- een grote groep mensen die als één geheel een doel lijkt te hebben terwijl de afzonderlijke individuen willoos lijken te volgen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| meuten | meervoud |
| meutes | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘troep, horde’ voor het eerst aangetroffen in 1832
Woordfamilie van meute
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meutes | meervoud | meute |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meute zijn vastgelegd.