memorie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- herinnering
- verhandeling over een bepaald onderwerp
- conclusie geschreven door een advocaat bij de hoogste rechtsprekende instantie (Hof van Cassatie of Hoge Raad)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| memories | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geheugen’ voor het eerst aangetroffen in 1290
Woordfamilie van memorie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| memories | meervoud | memorie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van memorie zijn vastgelegd.