mechanisme
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een constructie van onderling beweegbaar aan elkaar verbonden delen, machinerie
- de manier waarop een reactie verloopt op moleculair, atomair en elektronisch niveau
- een extreme vorm van determinisme waarbij men elk stoffelijk en biologisch gebeuren probeert te verklaren door plaatselijke, materiële beweging
- beschrijving van de werking en eigenschappen van een proces of verschijnsel
zelfstandig naamwoord — neuter
- berustend op een wetmatige samenhang figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (mechanismetje) | verkleinwoord, enkelvoud |
| (mechanismetjes) | verkleinwoord, meervoud |
| mechanismen | meervoud |
| mechanismes | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Frans mécanisme (met het achtervoegsel -isme)
Woordfamilie van mechanisme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mechanismen | meervoud | mechanisme |
| mechanismes | meervoud | mechanisme |
| mechanismetje | woordvorm | mechanisme |
| mechanismetjes | meervoud | mechanisme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mechanisme zijn vastgelegd.