mecanicien
zelfstandig naamwoord ˌmekaniˈʃɛ̃Betekenis
- werktuigkundige
Hoe spreek je mecanicien uit?
/ˌmekaniˈʃɛ/
Mecanicien bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| e | veel |
| k | kat |
| a | maan |
| n | nek |
| i | riet |
| ʃ | sjaal |
| ɛ | bed |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mecaniciens | meervoud |
| mecanicientje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mecanicientjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘werktuigkundige’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1895
Woordfamilie van mecanicien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mecaniciens | meervoud | mecanicien |
| mecanicientje | verkleinwoord | mecanicien |
| mecanicientjes | verkleinwoord meervoud | mecanicien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mecanicien zijn vastgelegd.