marteltuig
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een werktuig bedoeld om iemand mee te martelen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| marteltuigen | meervoud |
| marteltuigje | verkleinwoord, enkelvoud |
| marteltuigjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van martel ww en tuig
Woordfamilie van marteltuig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| marteltuigen | meervoud | marteltuig |
| marteltuigje | verkleinwoord | marteltuig |
| marteltuigjes | verkleinwoord meervoud | marteltuig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van marteltuig zijn vastgelegd.