maner
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die de betaling van een schuld opeist
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| maners | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van manen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van maner
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| maners | meervoud | maner |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van maner zijn vastgelegd.