louter
bijvoeglijk naamwoord, werkwoordBetekenis
- puur, enkel
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| louterder | onverbogen, vergrotende trap |
| louterdere | verbogen, vergrotende trap |
| louterders | partitief, vergrotende trap |
| loutere | verbogen, stellende trap |
| louters | partitief, stellende trap |
| louterst | onverbogen, overtreffende trap |
| louterste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van louteren
- gebiedende wijs van louteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van louteren
Vervoeging van louter
louterhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘zuiver’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1201
Woordfamilie van louter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| louterder | vergrotende trap | louter |
| louterdere | verbogen vergrotende trap | louter |
| louterders | partitieve vergrotende trap | louter |
| louters | partitive, positive | louter |
| louterst | uninflected, superlative | louter |
| louterste | inflected, superlative | louter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van louter zijn vastgelegd.