locomotief
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een zwaar railvoertuig dat bedoeld is om treinen te trekken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| locomotiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| locomotiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| locomotieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘treintrekker’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van locomotief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| locomotiefjes | verkleinwoord meervoud | locomotief |
| locomotieven | meervoud | locomotief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van locomotief zijn vastgelegd.