loco
bijwoord, zelfstandig naamwoord ˈlokoBetekenis
- op de betreffende plaats, dus zonder kosten van verder transport
- op hun normale plaats, aanwijzing bij bladmuziek dat een eerdere verhoging of verlaging met een of twee octaven hier ophoudt
- wettelijke plaatsvervanger van de burgemeester
- wettelijke plaatsvervanger van de gemeentesecretaris
- merkloos geneesmiddel dat hetzelfde werkt als een duurder geneesmiddel dat onder een merknaam wordt verkocht
- gek, dwaas
- gek
Hoe spreek je loco uit?
/ˈloko/
Loco bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| o | boot |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
[bijwoord] van Latijn loco, ablatief van locus "plaats", dus "in de plaats (van)"
Woordfamilie van loco
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| loco's | meervoud | loco |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van loco zijn vastgelegd.