lijfspreuk
zelfstandig naamwoord ˈlɛifsprøkBetekenis
- een spreuk waarnaar iemand zijn leven inricht
Hoe spreek je lijfspreuk uit?
/ˈlɛifsprøk/
Lijfspreuk bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɛi | trein |
| f | fiets |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| ø | deur |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| lijfspreuken | meervoud |
| lijfspreukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| lijfspreukjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van lijf en spreuk
Woordfamilie van lijfspreuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| lijfspreuken | meervoud | lijfspreuk |
| lijfspreukje | verkleinwoord | lijfspreuk |
| lijfspreukjes | verkleinwoord meervoud | lijfspreuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lijfspreuk zijn vastgelegd.