legaat
zelfstandig naamwoordBetekenis
- officier bij de oude Romeinen
zelfstandig naamwoord — masculine
- pauselijk gezant
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| legaten | meervoud |
zelfstandig naamwoord — neuter
- testamentaire beschikking waarbij de erflater aan een persoon bepaalde goederen nalaat
- de goederen in die beschikking genoemd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| legaten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘gezant’ voor het eerst aangetroffen in 1240.
Woordfamilie van legaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| legaten | meervoud | legaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van legaat zijn vastgelegd.