leerjongen
zelfstandig naamwoord ˈlerjɔŋənBetekenis
- jongen die al werkend een vak of ambacht leert
Hoe spreek je leerjongen uit?
/ˈlerjɔŋən/
Leerjongen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| e | veel |
| r | rood |
| j | ja |
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- leerling in het algemeen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| leerjongens | meervoud |
| leerjongetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leerjongetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van leren ww en jongen zn
Woordfamilie van leerjongen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leerjongens | meervoud | leerjongen |
| leerjongetje | verkleinwoord | leerjongen |
| leerjongetjes | verkleinwoord meervoud | leerjongen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leerjongen zijn vastgelegd.