landweer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een verdedigingslinie uit de late middeleeuwen, bestaande uit een of meer wallen en grachten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landweertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landweertjes | verkleinwoord, meervoud |
| landweren | meervoud |
Herkomst
samenstelling van land en weer ww
Woordfamilie van landweer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landweertje | verkleinwoord | landweer |
| landweertjes | verkleinwoord meervoud | landweer |
| landweren | meervoud | landweer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landweer zijn vastgelegd.