landmijn
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een explosief toestel dat ingegraven in de aarde op een slachtoffer wacht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landmijnen | meervoud |
| landmijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landmijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van land en mijn
Woordfamilie van landmijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landmijnen | meervoud | landmijn |
| landmijntje | verkleinwoord | landmijn |
| landmijntjes | verkleinwoord meervoud | landmijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landmijn zijn vastgelegd.