landbouwgrond
zelfstandig naamwoordBetekenis
- land dat geschikt is (gemaakt) voor het verbouwen van voedselgewassen
- cultuurgrond, akkerbouwgrond
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landbouwgronden | meervoud |
| landbouwgrondje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landbouwgrondjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van landbouw en grond
Woordfamilie van landbouwgrond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landbouwgronden | meervoud | landbouwgrond |
| landbouwgrondje | verkleinwoord | landbouwgrond |
| landbouwgrondjes | verkleinwoord meervoud | landbouwgrond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landbouwgrond zijn vastgelegd.