laatste
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord, onbepaald rangtelwoord ˈlatstəBetekenis
- wie of wat niet meer door anderen wordt gevolgd
- in een reeks door niets meer gevolgd worden
Hoe spreek je laatste uit?
/ˈlatstə/
Laatste bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- verbogen vorm van de overtreffende trap van laat
- verbogen vorm van de stellende trap van laatst
Herkomst
[bijvoeglijk naamwoord] afleiding van laat met het achtervoegsel -st en de uitgang -e
Woordfamilie van laatste
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| laatsten | meervoud | laatste |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van laatste zijn vastgelegd.