kwitantie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- schriftelijk bewijs van betaling, betalingsbewijs
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kwitanties | meervoud |
| kwitantietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kwitantietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kwijting’ voor het eerst aangetroffen in 1361
Woordfamilie van kwitantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kwitanties | meervoud | kwitantie |
| kwitantietje | verkleinwoord | kwitantie |
| kwitantietjes | verkleinwoord meervoud | kwitantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kwitantie zijn vastgelegd.