kruidtuin
zelfstandig naamwoordBetekenis
- tuin of deel van een tuin waarin men verschillende planten houdt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kruidtuinen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kruid zn en tuin zn
Woordfamilie van kruidtuin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kruidtuinen | meervoud | kruidtuin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kruidtuin zijn vastgelegd.