kruidentuin
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een stuk land waarop kruiden geteeld worden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kruidentuinen | meervoud |
| kruidentuintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kruidentuintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kruid en tuin met het invoegsel -en-
Woordfamilie van kruidentuin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kruidentuinen | meervoud | kruidentuin |
| kruidentuintje | verkleinwoord | kruidentuin |
| kruidentuintjes | verkleinwoord meervoud | kruidentuin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kruidentuin zijn vastgelegd.