konstabel
zelfstandig naamwoord kɔnˈstabəlBetekenis
- militair die voor geschut verantwoordelijk is
- (Koninklijke Marine tot 2014) onderofficier die voor de artillerie op een schip zorgde
- zowel bij marine als koopvaardij
- functionaris die verantwoordelijk is voor de beveiliging
- adellijke functie in Vlaanderen
- Nederlandse benaming voor functionarissen met een titel in een vreemde taal die dezelfde herkomst heeft
- (Britse) politieagent
- (Amerikaanse) functionaris die bij de plaatselijke rechtbanken de orde handhaaft of uitspraken van de rechter kenbaar maakt
- (Franse) legeraanvoerder
- rang voor beroepssoldaten bij de Deense krijgsmachtonderdelen
Hoe spreek je konstabel uit?
/kɔnˈstabəl/
Konstabel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| konstabels | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderofficier bij de marine’ voor het eerst aangetroffen in 1614
Woordfamilie van konstabel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| konstabels | meervoud | konstabel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van konstabel zijn vastgelegd.