konkelaar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- onbetrouwbaar persoon die allerlei duistere en oneerlijke zaakjes regelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| konkelaars | meervoud |
| konkelaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| konkelaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling konkelen met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van konkelaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| konkelaars | meervoud | konkelaar |
| konkelaartje | verkleinwoord | konkelaar |
| konkelaartjes | verkleinwoord meervoud | konkelaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van konkelaar zijn vastgelegd.