komkommer
zelfstandig naamwoord kɔmˈkɔmərBetekenis
- een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet (en die meestal als groente wordt beschouwd)
Hoe spreek je komkommer uit?
/kɔmˈkɔmər/
Komkommer bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- Cucumis sativus een langwerpige vrucht die men vooral rauw als salade eet (en die meestal als groente wordt beschouwd)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| komkommers | meervoud |
| komkommertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| komkommertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘langwerpige vrucht’ voor het eerst aangetroffen in 1515
Woordfamilie van komkommer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| komkommers | meervoud | komkommer |
| komkommertje | verkleinwoord | komkommer |
| komkommertjes | verkleinwoord meervoud | komkommer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van komkommer zijn vastgelegd.