komedie
zelfstandig naamwoord /koˈmedi/Betekenis
- toneelstuk met een komische plot
- aanstellerij
Hoe spreek je komedie uit?
/koˈmedi/
Komedie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| m | maan |
| e | veel |
| d | dak |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| komedies | meervoud |
| komedietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| komedietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘blijspel’ voor het eerst aangetroffen in 1548
Woordfamilie van komedie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| komedies | meervoud | komedie |
| komedietje | verkleinwoord | komedie |
| komedietjes | verkleinwoord meervoud | komedie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van komedie zijn vastgelegd.